Print Shortlink

Wystąpienie na 35. posiedzeniu Senatu RP – 19 czerwca 2009r.

Senator Edmund Wittbrodt:
Dziękuję bardzo.
Panie Marszałku! Szanowni Państwo!
Chcę przedstawić państwu sprawozdanie Komisji Spraw Unii Europejskiej dotyczące ustawy o zmianie ustawy o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw. Tak jak pan marszałek powiedział, jest ona w druku nr 577.
Dzisiaj rano Komisja Spraw Unii Europejskiej odbyła spotkanie i proponuje Wysokiej Izbie poparcie tej ustawy, ale jednocześnie proponuje dwie poprawki do ustawy. Za chwilę omówię te poprawki.
Proszę państwa, projektowana ustawa ma na celu wykonanie decyzji Parlamentu Europejskiego 2005/684/WE, Euratom z dnia 28 września 2005 r. w sprawie przyjęcia statutu posła do Parlamentu Europejskiego. Statut ustala przepisy i warunki ogólne wykonywania obowiązków posła do Parlamentu Europejskiego oraz zmierza do wprowadzenia ujednoliconych świadczeń dla wszystkich posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Unii Europejskiej.
Proszę państwa, rzecz bierze się stąd, że, jak wiemy, dotąd było tak, iż posłowie do Parlamentu Europejskiego byli finansowani według systemów krajowych. Eurodeputowani polscy otrzymywali uposażenie na poziomie uposażenia posła do parlamentu krajowego i wszystkie pochodne świadczenia również w tym samym zakresie co poseł do parlamentu krajowego. A Parlament Europejski przyjął regulację, według której posłowie do Parlamentu Europejskiego mają mieć wyrównane uposażenia. Uposażenia te będą płatne ze środków, które są w dyspozycji Unii Europejskiej, czyli z naszej składki. Z tym że w Unii Europejskiej ma miejsce taka sytuacja, że dla niektórych to wyrównanie oznacza wzrost świadczeń, czyli oni zyskują, jeżeli chodzi o kwoty i zakres, a dla niektórych oznacza zmniejszenie świadczeń. Największe zmniejszenie tych świadczeń, jeżeli chodzi o uposażenia, dotyczy na przykład włoskich eurodeputowanych. Wobec tego w decyzji Parlamentu Europejskiego przewidziano taki stan, że przez kolejne dwie kadencje eurodeputowani mogą korzystać z systemu krajowego, który obowiązywał w danym kraju. A więc prawdopodobnie będzie tak, że ci, którzy mieli wyższe świadczenia, będą chcieli przy nich pozostać jeszcze przez dwie kadencje. I dlatego regulacja unijna zaleca czy wręcz nakazuje parlamentom krajowym przyjęcie takich rozwiązań, żeby była możliwość wyboru. Chodzi o to, żeby ten, kto był posłem do Parlamentu Europejskiego w kadencji 2004-2009, mógł po złożeniu odpowiedniego oświadczenia korzystać w tych kolejnych kadencjach z takich warunków, jakie miał dotąd. Prawdopodobieństwo, że któryś z polskich eurodeputowanych pozostanie przy systemie krajowym jest bliskie zera, ale taka regulacja musi się znaleźć w zapisach.
Stąd to, co zaproponowano, właściwie dotyczy wprowadzenia stosownych zmian w ustawie o uposażeniu posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej. To jest ustawa z lipca 2004 r. Tam się precyzuje, że to dotyczy posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej. Jeśli chodzi o pochodne, to jest ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych z 1998 r., dalej ustawa o ubezpieczeniach społecznych z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych oraz ustawa o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Okazuje się, że w Unii Europejskiej obowiązują takie regulacje, że niektóre ubezpieczenia należy sobie załatwić samodzielnie, to jest należy się dodatkowo ubezpieczyć. Dotyczy to chociażby ubezpieczeń związanych z wypadkami przy pracy, ale także systemu emerytalnego. Trzeba samodzielnie opłacić składkę na ubezpieczenie emerytalne i wtedy to świadczenie przysługuje.
Wszystkie wprowadzane regulacje dotyczą umożliwienia, co jeszcze raz powtarzam, tej grupie eurodeputowanych, którzy byli posłami w minionej kadencji i zostali wybrani ponownie, dokonania wyboru – albo pozostaną przy poprzednim systemie, albo wybiorą nowy. A więc potencjalnie dotyczy to osiemnastu osób. Tyle naliczyłem. Ale czy ktoś z tego zechce skorzystać? Wydaje mi się, że prawdopodobieństwo jest raczej bliskie zera. I to tylko tyle.
W czasie posiedzenia komisji legislatorzy zwrócili nam uwagę na dwa elementy i tego dotyczą poprawki, które przyjęła komisja. Mianowicie jest to poprawka pierwsza, dotycząca art. 1 pktu 2 lit. c, gdzie wyrazy „ust. 5” zastępuje się wyrazami „ust. 4 i 5”, bo w jednym miejscu pominięto dookreślenie, że rzecz dotyczy właśnie posłów do Parlamentu Europejskiego wybranych w Rzeczypospolitej Polskiej. Czyli to jest właściwie taka poprawka redakcyjna. I druga poprawka, bardziej istotna, bo w art. 2 pkt 4, w ust. 2… Dotyczy ona wyłączenia eurodeputowanych z obowiązkowego ubezpieczenia od wypadków. Ale tam był taki zapis, że przy okazji wyłączono by również z tego ubezpieczenia i posłów, i senatorów parlamentu polskiego. Wobec tego my proponujemy poprawkę, która utrzymuje obowiązek ubezpieczenia wypadkowego dla posłów i senatorów Rzeczypospolitej Polskiej, bo tam z rozpędu zostalibyśmy z tego wyłączeni. I to są te poprawki, które proponuje komisja.
Dodam, że Komisja Spraw Unii Europejskiej jednomyślnie przyjęła te dwie poprawki i jednomyślnie głosowała za pozytywnym przyjęciem propozycji zawartej w ustawie sejmowej. Dziękuję bardzo.