Print Shortlink

Wystąpienie w Parlamencie Europejskim podczas wspólnej konferencji z przedstawicielami parlamentów krajowych pt. „Przyszłość Unii Europejskiej”, Bruksela – 11-12 czerwca 2007

Pani Przewodnicząca, Panie Przewodniczący PE, Panie Przewodniczący KE, Panie Ministrze!
Szanowni Państwo!

1. Reprezentuję tu Senat RP, ale wypowiadam się również w imieniu grupy politycznej EPP, Rola parlamentów krajowych w procesie reformowania Unii jest niezwykle ważna. Sprzyja w sposób znakomity zwiększaniu legitymizacji demokratycznej Unii, przybliża Unię do obywateli, pozwala wpływać na funkcjonowanie Unii Europejskiej. Współdziałanie parlamentów krajowych i instytucji Unii Europejskiej nie jest, i nie może być konkurencyjne. Powinno być partnerskie, bo działamy na rzecz tych samych obywateli; obywateli państw członkowskich i obywateli Unii Europejskiej.
2. To oczywiste, że podstawowa jest współpraca parlamentów krajowych w ramach sieci rządowej (z rządami państw członkowskich, a tym samym z Radą), chodzi też o kontrolę rządów. Ważna jest także współpraca w ramach sieci parlamentarnej, w konferencji COSAC, gdzie spotykają się przedstawiciele parlamentów krajowych i Parlamentu Europejskiego, oraz na konferencjach takich jak ta. Ważna też jest współpraca parlamentów krajowych z Komisją Europejską. Wszystko to służy lepszemu zrozumieniu, lepszemu stanowieniu prawa. Jest również oczywiste, że wpływ parlamentów krajowych na decyzje podejmowane w Unii Europejskiej musi być wyważony. Parlamenty narodowe nie mogą blokować procesu decyzyjnego. Stąd pomysł „czerwonej kartki” jest zły, ale „żółta kartka”, przy której -jak wszyscy wiemy – „gra toczy się dalej”, jest dobra.
3. Szczególna jest rola parlamentów krajowych w ocenie przestrzegania zasady subsydiarności i proporcjonalności. Zasady te dotyczą regulacji na styku państw członkowskich i wspólnoty. Stąd, nikt lepiej nie dokona tej oceny, jak parlamenty krajowe w ramach „early worning system”. Mamy w tym już spore doświadczenia.
4. Na koniec trzeba wyraźnie powiedzieć, że regulacje dotyczące roli parlamentów krajowych są w sposób wystarczający zapisane w Traktacie Konstytucyjnym.
W tej sprawie można krótko powiedzieć: „NOTHING MORE AND NOTHING LESS”. Potrzebne jest natomiast doskonalenie i pogłębianie tej współpracy, m. in.
w ramach takich konferencji jak ta, lub też poprzez częstsze zapraszanie przedstawicieli parlamentów krajowych na posiedzenia specjalistycznych Komisji Parlamentu Europejskiego. Potrzebny też jest udział przedstawicieli Komisji Europejskiej podczas debat plenarnych w parlamentach krajowych na temat ROCZNEJ STRATEGII POLITYCZNEJ KOMISJI EUROPEJSKIEJ, czy też ROCZNEGO PLANU DZIAŁAŃ LEGISLACYJNYCH I PRACY KOMISJI EUROPEJSKIEJ.

Dziękuję za uwagę.